De Geeuw
De Geeuw
ZOEKEN: zoek
Home | Vereniging | Verslagen toertochten

Verslag Weerribben-Wieden Marathon op zaterdag 6 april 2019

Op zaterdag 6 april j.l. vond de Weerribben-Wieden Marathon plaats. Deze roeimarathon van 53 km wordt georganiseerd door Roeivereniging ’t Diep in Steenwijk. De marathon kan als wedstrijd of als prestatietocht geroeid worden. Totaal deden dit jaar 90 teams mee, waarvan twee C4*-teams van onze roeivereniging De Geeuw, die de prestatietocht hebben geroeid. De route gaat door het schitterende Nationale Park Weerribben-Wieden. Op 6 april is het mooi roeiweer, maar er staat wel een stevige wind. Daardoor kan niet de “mooi weer” route over de meren Beulaker- en Belterwiede worden geroeid, maar staat de “slecht weer” route over de kanalen van Noordwest Overijssel en door de Weerribben op het programma. Op vrijdagmiddag 5 april zijn de Hollegracht en de Stobberak II klaar gemaakt voor transport naar Steenwijk. Omdat onze vereniging geen geschikte botenwagen voor C4*-boten heeft, hebben we net als vorig jaar een beroep gedaan op RV Aengwirden uit Heerenveen. Deze vereniging was graag bereid hun mooie botenwagen aan ons uit te lenen. In ruil daarvoor mocht Aengwirden voor de toertocht door de Weerribben en Wieden op zondag 7 april gebruik maken van een C4 van ons. Zo kun je elkaar prima helpen! Een ploeg van ons heeft op vrijdagmiddag de boten naar Steenwijk gebracht, zodat ze opgeriggerd en wel klaar lagen voor de zaterdag. Zaterdag om 7:15 uur verzamelen de 10 deelnemende roeiers zich bij de Geeuw. Met 2 auto’s gaan we naar Steenwijk, waar we mooi op tijd aankomen voor de koffie en het captainsberaad over de te volgen route. Eerst vertrekken de wedstrijdroeiers en vanaf 9:30 uur de deelnemers aan de prestatietocht. De route loopt van Steenwijk in zuidelijke richting. Vlak voor Giethoorn gaan we via smallere vaarten naar Dwarsgracht met wat lastige passages door de vele bruggetjes en het kronkelige en smalle vaarwater. Na de Otterskooi roeien we over het Giethoornse meer richting Weerribben. We genieten volop van de prachtige natuur en de rust. Het Nationaal Park Weerribben-Wieden is met ruim 10.000 hectare het grootste aaneengesloten laagveenmoerasgebied van Noordwest-Europa. Het is een aaneenschakeling van plassen, meren, slootjes, moerasbossen, uitgestrekte rietpercelen en bloemrijke hooilanden. Het staat bekend om zijn functie als kraamkamer voor bijzondere plant- en diersoorten. We roeien door het dorpje Nederland. Via Kalenberg komen we in het hart van de Weerribben. Na verloop van tijd komt Ossenzijl in zicht. We maken nog een mooie slag door de natuurgebieden en roeien over de Kalenbergergracht in zuidelijke richting. Via de Wetering en het Steenwijkerdiep trekken we er nog even flink aan voor de laatste kilometers naar de finish bij de roeivereniging in Steenwijk. Van onze teams kwam het herenteam (Harmen, Joris, René, Martijn en Emil) in de Hollegracht met een zeer verdienstelijke tijd van 6:13:53 door de finish. Ons gemengde team met de Stobberak II (Inne, Zwaantje, Elisa, Afke en Peter) haalde een mooie tijd van 7:30:14. Iedereen heeft genoten van een prachtige roeitocht door een schitterend gebied, waarbij het uithoudingsvermogen voor het lange afstand roeien in voldoende mate op de proef werd gesteld! Zondag aan het eind van de middag heeft Aengwirden onze boten weer naar Sneek teruggebracht. Helaas is onderweg bij Joure nog de Hollegracht van de botenwagen gevallen met een flinke schade als gevolg. Gelukkig kon de schade door Roeiwerf Wiersma weer perfect worden hersteld en dekt de verzekering de schade. In ieder geval kunnen we terugkijken op een fantastische marathon dag! 10 augustus 2019 Peter Wiersma

 

Beginnerstocht 

Op zaterdag 6 juli was het zover. Na weken zware training onder de bezielende leiding van onze deskundige (en af en toe tot wanhoop gedreven) instructeurs leek het onze nieuwe vereniging een goed idee om ons – voornamelijk 1ste jaar roeiers - allen mee te nemen op een heuse roeitocht. Diverse ervaren leden waren aanwezig om dit in goede banen te leiden en om tien uur konden 4 wherry’s van wal met in totaal 15 bemanningsleden.

De lage brug bij de Woudvaart was meteen een goede test voor ons aspiranten gezien het feit dat de wind zich liet gelden. Zoals gezegd, de ervaren leden zorgden voor de goede banen en onze weg kon worden vervolgd naar de Brekken. Daar aangekomen bleek er naast de koffie en thee ook heerlijk zelfgemaakt gebak meegekomen te zijn. Ja, de leiding van vandaag bakt graag maar deze keer was het niet verder gekomen dan het snijden van de appeltjes voor de appeltaart. We vermoeden dat de bakkunsten van het thuisfront ook bijgedragen hebben aan de heerlijke smaak van de taart en de cakejes. Na dit aangenaam verpozen werden we natuurlijk wel geacht de opgedane calorieën er weer af te roeien en door de Modderige Ryd, richting Jutryp en IJlst terug naar de Geeuw. Nog snel genoten van een hoog nodig buitje, zodat we die zaterdagmiddag thuis de tuin niet hoefde te sproeien. Op naar de lunch. Ook dit weer tot in de puntjes verzorgd. Lieve mensen, hartelijk dank voor een prachtig georganiseerde en gezellige beginnerstocht, mogen we ook nog mee als we straks geen beginners meer zijn? Afien en Manon

 

 

Midzomernachttocht met gouden randje

Vrijdag, 21 juni verzamelden zich 13 roeiers op het vlot om de langste dag van het jaar met een nachtelijke roeitocht te vieren. Deze midzomernachttocht is ondertussen een geliefde traditie in onze vereniging, maar dit jaar werd het een bijzonder gedenkwaardige gebeurtenis. Enkele dagen voor onze tocht werd de Geeuw gevraagd om 5 roeiboten te bemannen die met Maarten van der Weijden door Sneek zouden roeien. Spontaan waren alle deelnemers van de midzomertocht bereid hieraan mee te doen en een vijfde boot werd ook gevonden. In totaal 16 roeiers maakten zich dus op weg naar de Zwette, waar de sponsorzwemmers te water gingen. Onze taak was het de verschillende zwemgroepen te scheiden. Het wachten op Maarten duurde wel even, maar de tijd werd verkort door enkele manoeuvres onder de brug en de koffie en chocolademelk die Ellen en Thomas hadden meegenomen. Toen Maarten dan voorbij zwom ( kippenvel!) ging alles heel soepel. Met elegante spoelhalen mochten we tussen het grote publiek doorvaren, een mooie ervaring om de sfeer zo mee te maken.

Nadat de laatste zwemmers bij de van Griffenstraat het water verlaten hadden konden we onze eigenlijke tocht starten. De wherry bleef bij het vlot en de C- boten gingen op weg naar IJlst om daar te picknicken. Het was in de tussentijd donker geworden, maar in IJlst aangekomen merkten we, dat we Maarten weer ingehaald hadden. Zo konden we nog eens van de gezellige drukte genieten.

Op het grasveld konden we dan nagenieten van alle indrukken en werden we met koek en koffie verwend. Zo als het hoort bij een midzomernachttocht gingen we pas na twaalven weer op huis aan. En nu heerste rust op de Geeuw en konden we bij het licht van de maan deze kortste nacht genieten.

Ellen en Thomas, bedankt voor de organisatie! Het was een bijzonder mooie tocht!

 

Vroege Vogeltocht

Om maar met de deur in huis te vallen; nooit gedacht dat het ‘s morgens vroeg zo mooi is om te roeien!! Om 6.30 uur op 23 maart was de ontvangst van de 9 deelnemers in de kantine. We hoorden dat een aantal mensen zich de laatste dagen voor de tocht hadden terug getrokken. Wel jammer! In de uitnodiging stond “De route is een verrassing maar velen zijn nog nooit op – een deel van – dit roeiwater geweest.” Natuurlijk maakt dit de roeiers nieuwsgierig. Eindelijk maakt de organisatie bekend dat we naar Blauwhuis gaan. Nadat de boot indeling is gemaakt werden de boten uitgebracht en klaargemaakt voor vertrek. Het is schitterend mooi roeiweer; niet al te veel wind en niet te koud. Helaas lied de zon zich niet van zijn beste kant zien. Nadat we in Blauwhuis waren aangekomen werden we door de uitbater van het lokale café vriendelijk welkom geheten en voorzien van koffie en een variatie aan lekkere koek van de plaatselijke bakker. Al babbelend gaat de tijd versleten en onder het genot van nog een bakje en koek werd het tijd om weer richting Sneek te gaan. Ook de terugreis verloopt vlot. We hadden vandaag onder de roeiers deelnemers die nog nimmer een tocht hadden geroeid. Dan is het een “avontuur” om in Nijesyl onder de brug door te gaan en vervolgens door Easthim en Abbegaasterketting te roeien. Terug aan het vlot is er drukte op de club omdat het “open dag” is. Nog even onder het genot van een “bakkie” napraten en dan het weekend in.

Organisatie van de toercommissie; bedankt voor de gezellige tocht en tot volgend jaar.

 

Fietsen en roeien

Zondag 14 april (2019) vertrokken 11 deelnemers aan een fiets-roei tocht, georganiseerd door de altijd enthousiaste toercommissie. De helft ging eerst fietsen en de andere helft eerst roeien en met de lunch wisselen. Tsa, de helft ? dat is 5,5 fietser en 5,5 roeier. Hoe moet dat? De toercommissie boog zich over dit probleem. Ja natuurlijk (eureka!!) een deelnemer ging alleen fietsen en niet roeien.

Rond 09.00 uur vertrokken we, 6 fietsers en 5 roeiers. De fietsers onder aanvoering van Bowe, een man die zijn Friesland lief heeft en daar mooi over kan vertellen. Door de weilanden richting Reahus (Roodhuis). Daar was een mooi punt voor een koffiestop met heerlijke, volgens grootmoeders recept, eigengebakken cake.

Bowe vertelde dat we hier aan de borders van de vroege Middelsee stonden. Nu keken we uit over weilanden maar eens (in het jaar 1200?) was dit oneindig ver water. De monniken uit de kloosters organiseerden een plan om het land in te dijken. D.w.z zij bedachten het en de burgers/boeren moesten langdurig ploeteren om dit voor elkaar te krijgen. Dankzij hun vasthoudendheid en doorzettingsvermogen stonden wij hier nu over de weilanden te kijken.

Waren de Romeinen hier ook geweest? Nou, kortstondig zei Bowe. Dit natte land lieten ze voor gezien en trokken zich terug tot aan de Rijn. Wel was hun oog gevallen op dat prachtige blonde haar van die Friese vrouwen. Het was zelfs mode geworden onder de Romeinse vrouwen, hun donkere haar te versieren met een streng blond haar. En dat werd afgenomen van de Friese deernen. We keken wat glazig, de mannen dromerig bij deze uitleg, maar Bowe zei dat het echt waar was. Dus was het zo.

We fietsten verder. Een stop bij het kerkje van Lytsewierrum. Bowe wees ons op de kloostermoppen in de onderbouw en de gedenksteen, waarin vermeld stond dat een brood, in die tijd, maar liefst 30 ct kostte (of was het meer?, in ieder geval heel duur).

Rond 12 uur kwamen we aan in Easterlittens. Voordat we naar de lunchplek gingen verhaalde Bowe ons eerst de geschiedenis van het Paaltje (pealtsje) van Easterlittens. De plaatselijke schoenmaker zocht zijn geluk ver weg, helemaal in Amsterdam, maar vond zijn geluk uiteindelijk vlakbij in zijn eigen tuin.

De moraal van dit verhaal knoopten we in onze oren. Geluk moet je niet ver weg zoeken, het ligt gewoon dicht bij, je moet het gewoon zien.

We gingen naar onze afgesproken lunchplaats, restaurant it Kruswetter. Rond 12 uur waren we er en een kwartiertje later arriveerden de roeiers, in de Broeresloot.

Lekker in het zonnetje, genoten van onze lunch, soep met stokbrood. We mochten zelfs twee keer opscheppen, het smaakte prima.

Het werd tijd om te wisselen. De roeiers gingen fietsen en de fietsers gingen roeien.

Of Bowe hetzelfde verhaal vertelde dan hij eerder aan ons had gedaan, moeten jullie maar nagaan aan hetgeen mij bijgebleven was.

Wij roeiden over de Franeker vaart terug richting Sneek. De toch nog frisse wind was gunstig, halve wind of wind mee. Het was een lekker tochtje, aan de vogels en het oprukkende groen, voelde je dat de lente echt toch wel begonnen was. Dankzij die vasthoudende boeren, die dit land toch maar hebben ingedijkt, kunnen wij hier nu onbezorgd roeien. We hadden er een lekker gangentje in, toch kon ik nog een beetje wegdromen, hoog in de lucht zag ik een roofvogel zweven (buizerd?). Het leven was mooi. Voor de brug van Reahus hielden we nog een koffie/theestop. En rond half vier arriveerden we weer in Sneek. De boot uit het water, schoon maken en daar arriveerden ook de fietsers.

Wy hawwe in moaie dei hân!

 

Verslag Pietentocht 2018

Op zaterdag 17 november 2018 organiseerde de toercommissie de laatste toertocht van 2018. Deze tocht start vanaf ons eigen vlot en er gaat met onze kerkboot geroeid worden.

In de uitnodiging stond dat we ons rond 9.30 uur gaan verzamelen. Ik kon dus nog lekker lang in mijn warme bed blijven liggen. Na een lange droge en zonnige herfst beloofden de weermannen dat er een omslag komt naar koud winters weer. Verlang je dan om vroeg op te staan? Ik had gelukkig een weksignaal ingesteld zodat er een lichte dwang ontstaat om op te staan. Dat was maar goed ook want na het ochtendritueel na het opstaan moesten de ramen van de auto eerst ijsvrij worden gemaakt. Dus eerst maar handschoenen en een warme muts zoeken. Al verkleumd beginnen aan deze roeitocht is niet mijn ding. Gelukkig had ik mijn thermokleding al aangetrokken; de weermannen hadden immers gewaarschuwd! Ik had mij opgegeven voor deze tocht en er ook best wel zin in maar …… de kou moest eerst wel aan wennen. Uit ervaring weet ik dat roeien bij mooi zonnig winterweer eigenlijk nog mooier is dan roeien in de zomer. Wintersporters gaan toch ook skiën in de kou, dus waarom zou je niet kunnen roeien bij koud weer. Roeien behoort niet bij de categorie “wintersport” en er zijn natuurlijk grenzen aan roeien in de winter. Iedere roeier heeft die natuurlijk paraat want dat hebben we als nieuwbakken roeier geleerd in onze instructie periode. Weet jij deze noch……? Afijn, uiteindelijk is het gelukt en zijn er 14 roeiers gereed om de kerkboot uit te brengen. Een heel feest om deze boot uit de stalling te halen, door de hekken om ons clubgebouw te manoeuvreren en te water te laten. Frans Middelhoff is onze stuurman en in overleg met hem bepaalt de organisatie de route. Oh ja, het is vandaag de dag van de intocht van Sinterklaas met zijn Pieten. Gelukkig is er kennis van Sinterklaas zijn route en het tijdstip van aankomst van de Goedheiligman. De organisatie wil natuurlijk geen dwarsligger zijn voor deze bijzondere gebeurtenis en weet dat we op het tijdstip van ons vertrek eerst naar de Houkesloot moeten gaan roeien. Nadat de boot is uitgebracht worden de boeg- en slagroeiers aangewezen en de rest van de bemanning zoekt een plekje in de boot. Frans laat ons eerst een klein stukje in de richting van IJlst roeien en leert ons omgaan met de commando’s. Dat is best wel nodig want het is te merken dat het ronden als boardroeier net even anders is dan bij het scullen. Vervolgens roeien we weer voor ons clubgebouw langs. Ja, er moest natuurlijk wel “netjes” geroeid worden in het zicht van de aanwezige clubleden. Het is nog steeds koud maar de zon geeft inmiddels zijn warmte af en het roeien zelf doet de rest. Enkele van de aanwezige roeiers hadden onze stuurman niet eens herkend want Frans had zichzelf van top tot teen gehuld in een soort “warmhoudpak” en nog meer. Hij zit stil en kan toch warm blijven! De roeiers weten de slag behoorlijk goed te volgen en de boot “glijdt” lekker. Enkele roeiers ontdekken al snel dat we op enig moment op roeiwater terecht komen waar we nog niet eerder zijn geweest; ik tenminste niet. Onze stuurman laat ons kennis maken met de “Houkepoort”. In de Houkesloot, direct na het aquaduct BB uit gaan is het devies. Sinds kort is de Houkepoort alleen met een brug bereikbaar en is de dam  - voor het zware bouwverkeer - weggehaald. Dat het nieuw roeiwater is ondervinden we doordat de brughoogte hoger wordt ingeschat dan de hoogte van de vlaggenstok is. Dat levert helaas aanmaakhout en een “vlag te water” op! Er kan in deze nieuwe wijk een rondje worden geroeid – zo ongeveer langs de Groenedijk - want even verderop kom je weer in de Houkesloot uit. Toch wel en “boppeslag” voor Sneek met een wijk als deze met watergebonden kavels en hoge ambitie in het “beeld kwaliteitsplan”. Ik dwaal wat af en ben met mijn gedachten in mijn vakgebied terecht gekomen maar we zijn immers aan het roeien ………… Al ras komt het Prinses Margrietkanaal in zicht en de stuurman wil deze gaan oversteken. We zien en merken maar al te goed dat de beroepsvaart met hun grote schepen ook op zaterdag op het water zijn. Zowel aan BB als aan SB is het druk en we wachten even tot we veilig kunnen oversteken. We roeien door het 1ste deel van het Joustervaartje en vervolgens zitten we op het open water van de Gossepalen. Hier voelen we dat de het best wel hard waait en er staan flinke golven. Spoedig gaan we SB uit en roeien op de Dolte.

De polders rondom ons worden al ingezet als winterberging van het boezemwater. Dat brengt met zich mee dat het er druk is van de vogels; voornamelijk ganzen. Frans weet te vertellen dat in de poel aan SB – de Liens – enkele decennia terug de eerste Futen in deze regio zijn waargenomen. Futen en konijnen hebben toch iets gemeen denk ik ….. Het wordt als maar rumoeriger aan boord terwijl het wel gezellig blijft. De volgzaamheid van de slagroeier neemt af. Als een ware leider vraagt Frans respect te hebben voor de natuur en als in een stiltegebied ook even de kaken op elkaar te houden. En de kerkboot gleed weer gestaag verder. Op de Hollegracht aangekomen gaan we SB uit; richting Uitwellingerga. Aan het eind van de Hollegracht meren we aan BB af. Een beetje in de schaduw van de bomen maar daardoor wel lekker in de luwte. De organisatie had aangegeven dat er onderweg een koffiepauze is met wat lekkers. Sommigen roeiers vertrouwen er op dat de koffie ook koude voeten kan warmen. Het “lekkers” is een flinke plak van de eigengebakken koek van de organisatie; uuummmmmm.   Omdat de roeiers best snel afkoelen is de pauze kort gehouden en roeien we verder via de Nauwe Geeuw en de Horse. Na het passeren van de A7 roeien we over het Stobberak en de Statebocht waarna we SB uit gaan de Langweerdervaart in. Op het Ald Hof aangekomen gaan we wederom BB uit en roeien om “het huisje op het eiland”. Onze kapitein respecteert het stiltegebied in de Easterwimerts en we roeien vervolgens naar It Nau en de Witte Brekken. Op de Zwarte Brekken houden we even een korte pauze in de boot waarna we verder roeien via de Soalsleat en de Riper Feart. In de Soalsleat schiet er snel “iets in de kleur blauw” voorbij; een ijsvogeltje. Bij een tochtje in de winter is de natuur op velerlei fronten prachtig; de geniet momenten rijgen zich aaneen! Vlak voor IJlst zit het paar witte ganzen – zij zitten daar al vele jaren – al weer op ons te wachten en knikken ons toe. In IJlst aangekomen gaan we BB uit om vervolgens via het “witte Húske”- de ons alom bekende route – terug te roeien naar “ons” vlot.

We hebben inmiddels een tocht van bijna 29 km geroeid in ruim 4 uren. Helemaal de moeite waard!

Samen ruimen we al de spullen op en brengen de boot weer op het droge. We kunnen de boot – deze keer – naast de loods laten staan want morgen is deze verhuurd en gaat weer te water.

De hele roeiploeg is daarna naar onze kantine gegaan. Gezamenlijk aan de snert; ja ook gezellig en veel plezier voor weinig geld. De organisatoren vragen ook nog of er iemand is die spontaan een verslagje van de tocht wil maken. Aangezien er veel “lady’s” onder ons zijn, voelen zij zich sterk en wijzen “spontaan” naar de HEREN onder ons. De organisatie besluit dat de heren mogen raden naar “hoeveel vingers zij op de rug houden”. En zo ben ik de sjaak geworden. Bedankt lady’s! De organisatie van de tocht put zich ook uit in het bedanken; dat doen we altijd te weinig. En aangezien iedereen “de ander” aan het bedanken is kan ik grip krijgen op al deze bedankjes. Als in een litanie som ik de bedankjes op aan de organisatoren, de stuurman en routemaker, de cakebakker, de koffiezetter, de snertkookster (ook uummmm), de echte bakker van de roggebrood, de slager voor het spek, de afwassers en opruimers, de zon, de vlaggenstok makers en vooral de bemanning van vandaag. Dat waren Frans, Jetske, Jacqueline, Nettie, Ada, Pietie, Thomas, Fred, Frits, Bep, Boukje, Ruurdtje, Andrea, Jonneke en Marian. Oh ja, ik vergeet bijna Sinterklaas met zijn Pieten.

Deze laatsten zijn immers de naamgevers van de tocht geweest!

FRED

SPONSOREN:

finx
webdesign studio vet!